| Informacji odnośnie leczenia udzielamy pod nr tel.: 791408840 |

Metody leczenia

Operacje


Artroskopia rekonstrukcyjna po zerwaniu więzadła krzyżowego przedniego (ACL)

Zerwanie więzadła krzyżowego przedniego jest niestety częstym urazem. Liczne badania kliniczne potwierdzają że próby zszycia zerwanego więzadła krzyżowego przedniego (ACL) są nieskuteczne.
Udowodniono, że po takim urazie, jedynym skutecznym leczeniem jest przeprowadzenie artroskopii i rekonstrukcja, czyli odtworzenie zerwanego więzadła krzyżowego przedniego.

Aktualne standardy opieki nad Pacjentami z tym urazem, polegają na wykorzystywaniu przeszczepów ścięgien w leczeniu operacyjnym zerwanego ACL. Wybór rodzaju przeszczepu dokonywany jest przez operatora na podstawie dostępności tkanek własnych chorego oraz preferencji lekarza przeprowadzającego zabieg. Najczęściej wykorzystywane są tkanki własne chorego (tzw. przeszczepy autologiczne).

Ścięgna wykorzystywane jako przeszczep:
– więzadło rzepki,
– mięsień półścięgnisty (4-krotnie złożony),
– mięsień smukły,
– ścięgno mięśnia czworogłowego.
Użycie własnych tkanek znacznie zmniejsza ryzyko zakażenia i odczynu zapalnego.
W niektórych sytuacjach jako przeszczepu używa się również sztucznych materiałów – poliestrowych plecionek.


rekonstrukcja acl

 


rekonstrukcja acl

 

Przebieg operacji - rekonstrukcja ACL przy użyciu autogennych (czyli własnych) przeszczepów ze ścięgien mięśni grupy kulszowo-goleniowej

Pacjent po znieczuleniu (najczęściej stosowane jest znieczulenie podpajęczynówkowe, czyli tzw. „w kręgosłup”), układany jest na stole operacyjnym – w pozycji leżącej na plecach, z uniesioną, zgiętą w kolanie kończyną, która ma być operowana.

Na nogę, która ma być poddana artroskopii, zakładany jest mankiet, którego funkcją po wypełnieniu powietrzem, jest utrzymanie kończyny w niedokrwieniu. Dzięki temu artroskopia jest zabiegiem praktycznie bezkrwawym (dlatego też wszystkie struktury w stawie wyświetlane na monitorze są wyraźnie widoczne i „blade”).

Operator lokalizuje dotykiem miejsce zwane gęsią stopą, które znajduje się przyśrodkowo i ku tyłowi od guzowatości kości piszczelowej. Lekarz przeprowadza cięcie długości około 3cm wzdłuż ścięgien. Nacinana jest powięź mięśnia krawieckiego, poszczególne ścięgna są odciągane na haczykach.
Ścięgna są oddzielane z otaczających je tkanek, rozdzielane i na ich końce zakładane są szwy. Ścięgna oczyszcza się z powięzi udowej i odcina brzuśce mięśni, a w końcowym etapie oczyszcza się je z reszty tkanki mięśniowej.
Na każdy koniec pobranego ścięgna zakłada się szew i mierzy się długość i średnicę uzyskanego przeszczepu.

Do stawu kolanowego wlewany jest jałowy płyn (sól fizjologiczna). Dzięki temu operator uzyskuje przestrzeń, w której może się poruszać i operować artroskopem oraz narzędziami.
Techniką artroskopową w kości piszczelowej wierci się kanał. Wykorzystuje się do tego to samo dojście, poprzez które pobrany był przeszczep. Następnie w wywierconym kanale kostnym mocuje się przeszczep. Może on być zamocowany do kości udowej przy użyciu różnych technik.
Właściwe umieszczenie i umocowanie w kościach przeszczepu jest kluczowe dla pozytywnego efektu operacji z rekonstrukcją.

Po dokładnym badaniu pozostałych struktur stawu w trakcie artroskopii i zlokalizowaniu ewentualnych innych obrażeń w stawie, operator opróżnia kolano z jałowej soli fizjologicznej, usuwa artroskop oraz narzędzia, a następnie zaszywa rany w obrębie skóry.

Pacjent otrzymuje leki przeciwbólowe i transportowany jest na łóżku do sali pooperacyjnej.


rekonstrukcja acl

BIULETYN

Akceptację "Politykę prywatności"

Email marketing powered by FreshMail