| Informacji odnośnie leczenia udzielamy pod nr tel.: 791408840 |

Anatomia kolana

Anatomia kolana - budowa stawu kolanowego

Dokładna znajomość anatomii kolana jest konieczna dla umiejętnego leczenia jego chorób.
Lekarz, który wykonuje artroskopie, lub inne zabiegi w obrębie stawu kolanowego, musi być zorientowany w strukturach anatomicznych kolana.

Chcielibyśmy przybliżyć naszym chorym podstawy anatomii kolana, ponieważ uważamy, że pacjent powinien być zorientowany w swojej chorobie i decyzje dotyczące leczenia powinien podejmować świadomie i ze zrozumieniem wraz z lekarzem, który ma przeprowadzić operację, jeśli takowa jest konieczna.

 
Staw kolanowy jest największym stawem człowieka, i jednocześnie najczęściej ulegającym różnego rodzaju uszkodzeniom. Na staw kolanowy składają się dwa stawy:
staw udowo-piszczelowy, między kością udową a piszczelą,
staw rzepkowo-udowy, pomiędzy kością udową a rzepką.


 

anatomia kolana

 

Anatomia kolana - budowa kolana

artroskopa kolana

Do najważniejszych struktur wchodzących w skład stawu kolanowego wchodzą:
– kości: kość udowa, kość piszczelowa oraz rzepka
– łąkotki
– torebka stawowa i więzadła
– chrząstka stawowa.
– ciało tłuszczowe Hoffy
– błona maziowa i fałdy maziowe
– troczki rzepki
– kaletki maziowe.

 

Łąkotki

Staw kolanowy posiada dwie łąkotkiprzyśrodkową (MM) i boczną (ML).

Są to sprężyste struktury kształtu półksiężycowatego, położone pomiędzy kością udową a piszczelą.

Łąkotki mają trójkątny kształt w przekroju, pokrywają ponad połowę powierzchni chrząstki plateau kości piszczelowej.
Składają się z tkanki łącznej włóknistej o gęstym utkaniu.

Struktura łąkotek zapewnia im wysoką wytrzymałość, elastyczność i zdolność do przenoszenia znacznych sił nacisku.

Zewnętrzne brzegi łąkotek są wypukłe i przyczepiają się do wewnętrznej warstwy torebki stawowej poza miejscem przebiegu ścięgna mięśnia podkolanowego. W tym miejscu łąkotka boczna łączy się luźno z kością piszczelową więzadłem.

Wewnętrzne brzegi łąkotek mają wklęsły kształt, są cienkie i leżą luźno.

Opisując łąkotki używa się pojęć: RÓG PRZEDNI, TRZON i RÓG TYLNY.
Funkcją łąkotek jest amortyzowanie drgań powstających podczas obciążania kończyn dolnych oraz dopasowanie do siebie powierzchni stawu kolanowego.
Poza tym łąkotki pełnią ważną rolę w rozprowadzaniu mazi stawowej i odżywianiu chrząstki oraz w poprawie zborności stawu poprzez rozkładanie sił nacisku.

Zginanie i prostowanie kolana powoduje przesuwanie się łąkotek wraz z kością piszczelową, do której są przytwierdzone.

Uszkodzenia łąkotek to częste obrażenia powstające w trakcie różnorodnych urazów kolana.

Poniżej dokładny rysunek anatomiczny struktur stawu kolanowego, widok z góry.

 

więzadło krzyżowe przednie

 

więzadło krzyżowe przednie

 

Więzadła stawu kolanowego

Staw kolanowy jest stabilizowany przez silną torebkę stawową oraz liczne więzadła.

Najważniejsze dwa więzadła, leżące wewnątrz stawu to:
– więzadło krzyżowe przednie
– więzadło krzyżowe tylne.

Torebkę stawu kolanowego wzmacnia skomplikowana sieć więzadeł,
spośród których najistotniejsze są :
– więzadło poboczne piszczelowe (przyśrodkowe)
– więzadło poboczne strzałkowe (boczne).

Uszkodzenia więzadła krzyżowego przedniego (ACL) i więzadeł pobocznych (LCL i MCL) są niestety częste w naszej praktyce. Standardem leczenia jest artroskopia kolana z rekonstrukcją więzadeł.


 

Anatomia kolana

uszkodzenie więzadła krzyżowego przedniego

 

Więzadło krzyżowe przednie (w skrócie ACL)
Leży wewnątrz stawu pomiędzy kością udową i piszczelą. Jest główną strukturą zapobiegającą przesuwaniu się goleni do przodu względem uda.

Więzadło krzyżowe tylne (w skrócie PCL)
Podobnie jak ACL leży wewnątrzstawowo. Jest główną strukturą zapobiegającą przesuwaniu się goleni ku tyłowi względem uda.

Więzadło poboczne piszczelowe (w skrócie MCL) – rozpościera się od przyśrodkowej powierzchni kości udowej aż do przyśrodkowej powierzchni piszczeli, stąd odpowiada za stabilność stawu kolanowego od strony przyśrodkowej (czyli od wewnątrz).

Więzadło poboczne strzałkowe (w skrócie LCL) – rozpościera się od bocznej powierzchni kości udowej aż do tzw. głowy kości strzałkowej i odpowiada za stabilność kolana od strony bocznej.

Więzadło właściwe rzepki – biegnie od dolnego bieguna rzepki, do tzw. guzowatości piszczeli.

zerwane więzadło poznań

 

Kolano - Chrząstka stawowa

W stawie kolanowym znajdują się 3 powierzchnie chrzęstne stawowe, które pokrywają kości tworzące staw kolanowy – kość udową, kość piszczelową oraz rzepkę. Chrząstka umożliwia ślizganie się kości, ponieważ charakteryzuje ją niewielki współczynnik tarcia. Jest pozbawiona unerwienia co umożliwia bezbolesne obciążanie stawu.


 

Pozostałe elementy stawu kolanowego

Ciało Hoffy
Jest to zgromadzenie tkanki tłuszczowej otaczające więzadło właściwe rzepki (tzw. ciało tłuszczowe podrzepkowe).
Leży w przednim przedziale stawu kolanowego. Ku przodowi ciało Hoffy graniczy z więzadłem rzepki, ku tyłowi z kłykciami kości udowej.
Ciało Hoffy leży wewnątrztorebkowo i pozamaziówkowo.
Fałd błony maziowej, który przyczepia się w rowku międzykłykciowym kości udowej, otacza ciało Hoffy w postaci fałdów skrzydłowatych.
W pozycji stojącej – staw kolanowy w wyproście – ciało tłuszczowe ulega spłaszczeniu przez aparat wyprostny kolana.

 
 
 
 
 
 
 
 



BIULETYN

Akceptację "Politykę prywatności"

Email marketing powered by FreshMail